Conform de wetgeving bescherming van persoonsgegevens bieden wij jou ons Privacy & Cookie beleid aan. Dit beleid geldt voor alle services die wij als bedrijf verlenen.

OK
Nieuwsbrief  0521-851255

‘Samen eruit halen wat er in zit’

Vanuit de visie: iedereen is uniek, doet mee en mag er zijn. Je bent goed zoals je bent!

Zo kan het dus ook

Vanuit een jeugdige:

Op een dag zette mijn moeder mij af bij Trend, ik zag dit totaal niet aankomen. Mijn moeder had dit ook niet aangekondigd en toegelicht. Ze was boos en kon mijn niet meer thuis hebben. Dat was een vreemde boodschap en ik moest het daar maar mee doen. Ik kende Auti-start en locatie Trend al, dus ook de andere jongeren en begeleiders, dat was wel een voordeel. Ik kreeg een eigen kamer en de meeste spullen van thuis had ik meegenomen zoals kleding en mijn laptop. De slaapkamer zit aan een woonkamer waar nog 3 andere jongeren gebruik van maken. Op Trend gaat het leven zoals je dat gewend bent zoveel mogelijk door. In het begin kon ik niet naar huis omdat we dan steeds ruzie kregen, na een tijd ging dat beter en bouwde we het naar huis gaan verder op.

Ik ging naar school, had gesprekken met mijn persoonlijke begeleider, moest meedoen met de gezamenlijke momenten op Trend en had ook taken zoals helpen koken, tafel dekken, afruimen etc. Daar had ik echt niet altijd zin in. Er zijn nog 14 andere jongeren en je kan niet altijd met iedereen goed opschieten, de onderlinge irritaties of soms conflicten moet je ook weer samen oplossen. Er zijn ook veel begeleiders in het team omdat er 7 dagen per week mensen aanwezig zijn, ik kon ook niet met alle begeleiders goed opschieten. Ik vertelde aan de ene begeleider meer dan aan de andere, maar dat was prima. Ik was erg blij dat we op een bepaald moment een datum hadden waarop ik weer naar huis zou gaan. Ik wist waar ik aan toe was en kon naar die datum toe werken. Ik krijg nu ambulante begeleiding en sta op de wachtlijst voor een logeerweekend, want daar heb ik eerder aan mee gedaan en ook veel van de andere jongeren en begeleiding geleerd.
Het contact met mijn moeder is veel beter, ik merk dat ze meer geduld met mij heeft en begrijpt dat ik niet alles zo doe zoals zij dat misschien graag zou willen en rekening houdt met mijn autisme. We hebben ook nog wel conflicten, maar dan laten we elkaar met rust tot we samen in gesprek kunnen en het op kunnen lossen. Ik denk achteraf dan wel, dat had ik misschien anders moeten doen. Maar ja, dan is het te laat, misschien de volgende weer beter.  Ik ben weer thuis en vertrouw erop dat dit goed gaat, nu nog met hulp, maar in de toekomst vast ook zonder.

Vanuit moeder:

Op een dag barstte thuis ‘de bom’. Het was het zoveelste incident en de rek was er na al die jaren uit. Ik zag geen oplossing meer om de situatie om te draaien en via een crisisplaatsing werd mijn zoon bij Trend geplaatst. Door de gemeente werd een passende beschikking afgegeven en in het ondersteuningsplan stond beschreven hoe we in 9 maanden tijd de situatie weer tot rust zouden kunnen brengen. 9 maanden bleek te kort, het werden er uiteindelijk 11. In de periode dat hij bij Trend verbleef leerde hij de vaardigheden aan die hij nodig had om verder te kunnen, op het sociaal gebied, maar ook heel praktisch zoals koken, schoonmaken en de was doen.

Het was zijn examenjaar en de onrust die er was, maar ook de interne factoren die bij hem speelde: “ wie ben ik, wat kan ik , wat wil ik” zorgde ervoor dat hij zijn examen niet haalde. Hij gaat het examen jaar nog een keer doen, hij heeft ondertussen vrienden, een baantje en autorijles.
Het contact met mij als moeder verloopt veel beter. We hebben geleerd om meer geduld en begrip voor elkaar op te brengen. Conflicten zijn er nog wel, maar welke puber heeft dat niet thuis. We weten hoe we dat samen moeten oplossen en de hulplijn met Auti-start kan ik inschakelen door een Whats App te sturen en even te checken of ik de juiste oplossing bedacht heb. Ik zal dat steeds minder nodig hebben verwacht ik. De ambulante begeleiding is nu nog thuis om er voor te zorgen dat we deze positieve lijn vast houden. Samen met mijn zoon bespreken ze de situaties die nog moeilijk zijn en ik krijg de ouderbegeleiding waar ik nog behoefte aan heb. We zijn goed op weg en ik vertrouw er op dat ik de ondersteuning vanuit Auti-start binnenkort niet meer nodig heb.